Joke & Nico in Australia 2006

donderdag, april 06, 2006

Voorbij de snowy Mountains


Na 22u30 vliegen zijn we midden in de nacht toegekomen in melbourne. we waren absoluut niet moe dus eerst een koffietje gedronken en dan naar de stad en naar onze hostel. de eigenaar kijkt verbaasd toen we toekwamen: hebben jullie geboekt? natuurlijk en betaald: "OK I will swop some rooms and by 11 you will have a room". Toen we eindelijk onze kamer hadden en heerlijk aan het slapen waren werden we plots wakker gemaakt door een oorverdovend geluid. ik dacht dat het de formule 1 wagens waren die zoveel geluid maakten maar het waren straaljagers die overvlogen. We zaten zo dicht bij het circuit dat we de wagens constant konden horen. dan maar opgestaan en een wandeling door melbourne gemaakt.
Meteen kwamen we aan op Federal Square die omgetoverd was tot een live formule1 stand. Iedereen zat gewoon op zijn kont te kijken en hoopte dat Webber zou winnen.
We hebben ondertussen zoals we altijd doen - de stad verder te voet verkend. En jawel Melbourne is een grootstad maar met de charme van een provinciestadje.
De volgende dag werden we stipt om 9u30 opgehaald door calypso campers. wat waren we gelukkig toen we onze campervan zagen: wat een luxe. uitpakken en wegwezen richting ons eerste nationaal park. Eerst hebben we gestopt aan Steavensons falls - nabij Marysville. Het is een bijzonder mooie omgeving - we maken een kleine maar zeer steile wandeling naar de top van de falls en zetten dan onze weg verder richt Cathedral Range State Park.
Via een dirt road kwamen we aan in onze campground. heerlijk, de geur van eucalyptus, de vogels die fluiten wat een prachtig groen. we besluiten een bushwalk te doen. we zijn nog niet helemaal weg of daar zien we de eerste kangaroes. wel 10 staan te grazen op amper 5 meter van ons. ze blijven ons fascineren, vooral wanneer ze rondhuppelen. Het is nog maar onze eerste echte australia-dag en nu reeds zien we levende kangoeroes. Wat een verschil met twee jaar geleden toen leken we alleen doodgereden kangoeroes te zien.
We besluiten om een vuurtje aan te steken en genieten van de warmte. we bakken onze entrecote (kun je voorstellen, amper 5 euro voor 6 grote entrecotes), koken aardappeltjes en net dan begint het te regenen. gelukkig is er een shelter dus eten we daar. 's morgens staan we op en het park ruikt naar verse regen en eucalyptus - heerlijk. We ontbijten buiten en maken nog een stevige bushwalk want we beklimmen we de cathedral mountains. Eerst wandelen we het groene bos - het lijkt wel op regenwoud maar naarmate we stijgen wordt het steeds dorrer. Terug zien we de kangoeroes huppelen. Op naar Chiltren, een echt western dorpje. het weer valt niet echt mee: het is overtrokken en grijs maar wel lekker warm. Ook nu doen we een toertje in het nabijgelegen nationaal park. Het is eveneens een historische site. Al moet je dat in Australia steeds met heel veel fantasie bekijken. Het is een mijnsite die nog geen 100 jaar oud is en waarvan je welgeteld 3 oude restanten ijzeren resten van vindt. Ja geschiedenis en aussies zijn niet echt de meest geslaagde combinatie. De volgende dag schijnt de zon in haar volle glorie. 's Morgens om 7u zitten we reeds in ons t-shirt en korte broek buiten te ontbijten.
Gisteren zijn we naar de snowy mountains geweest. Toen we het visitorcenter bezochten waarschuwden ze ons voor sneeuwstorm die 's nachts zou passeren en misschien zouden we sneeuwkettingen nodig hebben. Meteen realiseer je je welk bizar land land australia ook weer is. 's Morgens brandt de zon en is het zeker 25 graden, je rijdt 100 km verder en plots spreken ze over sneeuwkettingen, ingesneeuwd geraken. Ze raden ons aan om het meest gevaarlijke stuk voorbij te rijden. En als ze in Australia spreken over gevaarlijk stuk, ja dan ben je wel gewaarschuwd. Inderdaad we hebben onze campervan in 2e met een gierende motor moeten de pas laten beklimmen.
Toen we op de campground aankwamen we eerst zouden overnachten konden we niet geloven dat het zou sneeuwen want de zon scheen en het was zeker 25 graden. De kangoeroes zater lieflijk te ete. Met pijn in het hart zijn we verder gereden. maar toen we in het dal op meer dan 1000 meter onze camper klaarmaakten voor de nacht voelden we de ijzige wind en zagen we de wolken boven de toppen hangen en toen waren we blij dat we zijn doorgereden. deze morgen werden we wakker in de blakende zon maar zagen we ook de besneeuwde toppen. dus ja het had gesneeuwd. we hebben een mooie wandeling gemaakt waarbij we verrast werden door een emu die ons pad kruiste. ondertussen zijn we terug op weg naar de zee terwijl het koudefront verder oprukt maar het wel stralende zon is. blij dat we de bergen achter ons gelaten hebben alhoewel ze ontzettend indrukwekkend en mooi waren.
we genieten met volle teugen van dit zo andere australia maar opnieuw steelt het onze harten.

1 Comments:

Anonymous Anoniem said...

Geniet er maar te volle van. 't Is om van te dromen zo'n reizen. Ons Heidi en Nico zul je wel niet meer tegenkomen hé.

zondag, april 09, 2006 9:38:00 p.m.  

Een reactie posten

<< Home